Οι ανθέλληνες!!

Βιομηχανία παραγωγής ανθελλήνων

Mέσα στον ορυμαγδό της οικονομικής κρίσης είναι πολύ εύκολο για τους εκάστοτε εξουσιαστές να περνούν σχεδόν αδιάφορα όλα τα άλλα ζητήματα τα οποία έχουν αποφασίσει να υλοποιήσουν. Οι εθνομηδενιστές εξουσιαστές επιλέγουν αυτή την τραγική περίοδο για τον ελληνικό λαό, έτσι ώστε να του επιβάλλουν καταστάσεις από τις οποίες θα κάνει χρόνια να απεγκλωβιστεί. Επιπλέον,είναι αυτές οι οποίες μεταλλάσσουν τη συνειδησιακή κατασκευή του Έλληνα προς την κατεύθυνση ενός καταναλωτή μαζάνθρωπου. Πρωτο και ουσιαστικότερο βήμα για την πράξη αυτή, είναι η εκρίζωση της εθνικής συνείδησης και γενικότερα του αισθήματος υπεροχής και διαφορετικότητας το οποίο χαρακτηρίζει ακόμη και σήμερα την ελληνική φυλή.
Αυτός ο δρόμος περνά μέσα από τη σχολική εκπαιδεύση και από τη συνολική διαδικασία επιμόρφωσης ενός ανθρώπου, αυτό που οι εκσυγχρονιστές μηδενιστές ονόμασαν «δια βίου μάθηση». Γνωστή άλλωστε η ικανότητα του εκσυγχρονιστικού αμοραλισμού, από την άληστου μνήμης εποχή Σημίτη, στην εφεύρεση «εντυπωσιακών» εκπαιδευτικών, οικονομικών και πολιτιστικών όρων. Κατά έναν παράξενο τρόπο, το λεξιλόγιό τους κάθε φορά σημαίνει και μια επιχείρηση μετάλλαξης της εθνικής συνείδησης του ελληνικού λαού και την αποστροφή του στο χριστιανικό θρησκευτικό βίωμα. Στη σχολική εκπαίδευση λοιπόν, θέμα με το οποίο άλλωστε έχουμε ασχοληθεί και στο παρελθόν από αυτές τις γραμμές, ισχύει σε απόλυτο βαθμό η φράση του Αντισθένους «αρχή παιδεύσεως η των ονομάτων επίσκεψις». Για να κατανοήσουμε δηλαδή την ποιότητα και την ταυτότητα της σχολικής εκπαίδευσης στην ελλαδική πραγματικότητα, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε την ορολογία που χρησιμοποιείται σ' αυτήν, τι λέει δηλαδή ένας δάσκαλος μέσα στην τάξη και τι διαβάζει ο μαθητής στα σχολικά βιβλία. Έννοιες όπως πολυπολιτισμός, αντιρατσισμός, δικαιώματα του ατόμου, κοινωνία της διαφορετικότητας, σεβασμός στο διαφορετικό, διαπολιτισμική εκπαίδευση, πολυφυλετική κοινωνία, είναι το λεξιλόγιο εκείνο το οποίο από το 1996 μέχρι τις μέρες μας κυριαρχεί σε κάθε πτυχή και σελίδα του «ελληνικού» συστήματος εκπαίδευσης. Ακόμη και η φράση «εκπαιδευτικό σύστημα», δηλώνει κάτι το αλλότριο, κάτι το οικονομικστικό, μια διαδικασία παραγωγής.
Στη συνολική τραγικότητα της ελλαδικής παρακμής, το «εκπαιδευτικό σύστημα» αντικατέστησε το σχολείο, ο «εκπαιδευτικός» αντικατέστησε το δάσκαλο, το «πρόγραμμα σπουδών» εξαφάνισε το μάθημα και οι «ηλεκτρονικές αίθουσες» τη σχολική τάξη. Παρατηρούμε συνεπώς ότι ο ιστορικοκοινωνικός αμοραλισμός των «αποφοίτων» της Σχολής της Φρανκφούρτης επικεντρώνεται στην αλλαγή της συνειδησιακής ταυτότητας του Έλληνα μαθητή και τη μετάλλαξή του σε έναν οικονομικό παράγοντα παραγωγής, μόνο και μόνο χρήσιμο στην αγορά εργασίας. Εδώ είναι απαραίτητη μια διευκρινίση. Δεν θεωρούμε απαραίτητα κακό το γεγονός της τεχνολογικής αναβάθμισης του σχολικού μαθήματος, ούτε και την προετοιμασία των μαθητών για την αγορά εργασίας, κάτι άλλωστε το οποίο εδικά στο Λύκειο υφίσταται (κακώς) εδώ και δεκαετίες. Το πρόβλημα αρχίζει από τη στιγμή κατά την οποία αυτά είναι το προπέτασμα καπνού για τη δημιουργία ατόμων με μηδενική συνείδηση της εθνικής, φυλετικής και θρησκευτικής τους ιδιαιτερότητας, κάτι άλλωστε το οποίο δεν είναι αποδεκτό στο δόγμα της παγκοσμιοποίησης το οποίο πιστά υπηρετούν οι λυμαίνουσες τη σχολική εκπαίδευση. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο το γεγονός της αναδιάρθρωσης των σχολικών μαθημάτων, ή σύμφωνα με το εκσυγχρονιστικό λεξιλόγιο του «προγράμματος σπουδών». Τεχνικά μαθήματα(Μαθηματικά, Φυσική, Οικονομία, Χημεία κτλ) καλύπτουν το ευρύ φάσμα της εκπαίδευσης, αναβαθμίζονται και μόνο τυχαίο δεν είναι που η πλειοψηφία των μαθητών τα επιλέγει για να συνεχίσει πάνω σε αυτά τις πανεπιστημιακές σπουδές.
Αντίθετα τα μαθήματα των επιστημών του ανθρώπου, μαθήματα παραδοσιακά στην ελληνική εκπαίδευση, όχι μόνο κατακρεουργούνται στις ώρες διδασκαλίας, αλλά και επιπλέον μεταλλάσσονται από μαθήματα σε ανθελληνική προπαγάνδα. Μαθήματα όπως η Ιστορία, τα Θρησκευτικά, η Φιλοσοφία (Γ' Λυκείου) και η Λογοτεχνία, όχι μόνο βλέπουν την ύλη και τη διδασκαλία τους να κατακρεουργούνται, αλλά επιπλέον έχουν καταντήσει για τον μέσο μαθητή κουραστικά και αδιάφορα. Αυτό είναι το «νέο εκπαιδευτικό σύστημα», νέο όσο και η μεταπολιτευτική τραγωδία αυτού του άθλιου κρατιδίου. Πέραν αυτής της θλιβερής διαπίστωσης, αξίζει να προσέξουμε ότι το μόνο «θεωρητικό»μάθημα στο οποίο δίδεται αυξημένη προσοχή, είναι αυτό της Νεοελληνικής Γλώσσας, της Έκθεσης δηλαδή. Χιλιάδες ώρες περνούν οι μαθητές στα φροντιστήρια (άλλη μια νεοελληνική εφεύρεση), δεκάδες τόμοι από «λυσάρια», «βοηθήματα», σημειώσεων κτλ, και όλα αυτά για να μάθουν οι μαθητές να γράφουν έκθεση! Και γιατί αυτό; Μα γιατί πολύ απλά το συγκεκριμένο μάθημα έχει γίνει η εμπροσθοφυλακή της ανθελληνικής προπαγάνδας στις σχολικές αίθουσες, ο μηχανισμός με τον οποίο περνούν στο υποσυνείδητο του Έλληνα μαθητή τη συνειδησιακή μετάλλαξη της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας». Είναι ένα μάθημα-τρομοκρατία, στο οποίο ο μαθητής μέσα από τα γραπτά του ουσιαστικά καλείται να κάνει δήλωση φρονημάτων και ιδεών.
Μια απλή ματιά στη σχολική ύλη και στα θέματα των εξετάσεων, μας δίδει σαφή συμπεράσματα. Συμπέρασμα δηλαδή πως από την εκπαιδευτική παρακμή, προβάλλεται ξεκάθαρα η σαπίλα του πολιτικού συστήματος.

Ευάγγελος Χ. Χανιώτης 

http://elkosmos.gr

Συνέντευξη στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ!

Δημήτρης Παπαγεωργιου: Η φυλακή είναι το μοναστήρι του... εθνικιστή

«Στόχος μου σε αυτή την ιστορία, είναι να λειτουργήσω ως μια ντουντούκα για τις φωνές των Ελλήνων που κουράστηκαν να παρακολουθούν αμέτοχοι τον εποικισμό της πατρίδας μας», μας λέει ο αρχισυντάκτης της εφημερίδας μας, μιλώντας για την υποψηφιότητά του στον κεντρικό τομέα Αττικής, στο πλευρό του Άδωνι Γεωργιάδη. Ο άνθρωπος που συγκέντρωσε στο πρόσωπό του τη μήνη του συστήματος, δεν δείχνει πάντως να έχει πτοηθεί...

συνέντευξη στον Δημήτρη Ζαφειρόπουλο

Από το κελί της φυλακής στον προεκλογικό αγώνα; Πώς συνέβη αυτό;
Είναι το ίδιο το κελί της φυλακής, όχι σε προσωπικό επίπεδο αλλά σαν ενεργό πολίτη, κομμάτι του εθνικιστικού κινήματος, που ανέδειξε την ανάγκη για τον... προεκλογικό αγώνα. Το να οδηγείται κάποιος στην φυλακή, με τον τρόπο που οδηγήθηκα εγώ, καταδεικνύει ότι το κράτος του ΠΑΣΟΚ λειτουργεί με τρόπο εντελώς εχθρικό προς τους Έλληνες πατριώτες. Ως εκ τούτου, είναι ανάγκη να υπάρξουν τέτοιες δομές, που θα επιτρέψουν στους αντιστεκόμενους Έλληνες να μπορέσουν να αντιταχθούν στην στόχοποίησή τους. Η απόφασή μου να εμπλακώ με την πολιτική, στον στίβο των εκλογών, γιατί με την πολιτική στην ευρύτερη έννοια της ασχολούμαι από παιδί σχεδόν, δεν ήταν απλή. Ζυγίζοντας όμως τα υπέρ και τα κατά, κατέληξα ότι είναι κάτι το οποίο θα φανεί χρήσιμο σε αυτό που εγώ θεωρώ ως "χώρο". Η φυλακή είναι το μοναστήρι του αναρχικού, έλεγαν παλιότερα κάποιοι. Στην σημερινή κατάσταση, μπορούμε να πούμε ότι η φυλακή είναι το μοναστήρι του εθνικιστή. Μέσα από αυτή την διαδικασία θεωρώ ότι ωρίμασα αρκετά και μπόρεσα να δω κάποια πράγματα πιο ξεκάθαρα. Και ελπίζω να μπορέσω αυτή μου την "ωρίμανση" να την χρησιμοποιήσω προς μια κατεύθυνση που θα βοηθήσει να χτιστούν ακριβώς αυτές οι δομές τις οποίες χρειαζόμαστε. Στόχος μου σε αυτή την ιστορία, είναι να λειτουργήσω ως μια "ντουντούκα" για τις φωνές των Ελλήνων που κουράστηκαν να παρακολουθούν αμέτοχοι τον εποικισμό της πατρίδας μας.

Δεν θεωρείς όμως ότι αυτή σου η απόφαση θα στενοχωρήσει κάποιους ανθρώπους, οι οποίοι σου συμπαραστάθηκαν κατά την διάρκεια της φυλάκισης σου, αλλά δεν ανήκουν κομματικά στον ΛΑΟΣ;
Θεωρώ ότι θα ήταν ανέντιμο εκ μέρους μου, το να προσπαθήσω να κοροϊδέψω κάποιον λέγοντας ψέματα ή κάνοντας την "πάπια". Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο. Όσοι μου συμπαραστάθηκαν κατά την διάρκεια της φυλακισής μου, είναι για εμένα πρόσωπα τα οποία τιμώ και τα οποία είμαι διατεθειμένος να βοηθήσω με όποιον τρόπο μπορώ. Δεν σημαίνει όμως αυτό, ότι θα πρέπει να υιοθετήσω μια στάση πολιτικής ουδετερότητας, ούτε και ποτέ δεσμεύτηκα για κάτι τέτοιο. Όπως έγραφα για εμένα το σημαντικό όλης αυτής της διαδικασίας ήταν ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι παρόλη την κομματική τους ταυτότητα ή μη, έβαλαν τις υπογραφές τους και έδρασαν για έναν συγκεκριμένο σκοπό. Αυτή τους η κίνηση δεν αναιρεί και δεν πρέπει να αναιρεί τις κομματικές τους προτιμήσεις. Δεν τους "ουδετεροποίησε". Το ίδιο θεωρώ ότι πρέπει να συμβεί και στο μέλλον παρόλο που ελπίζω - αλλά δεν το βλέπω - να μην χρειαστεί να ξαναμαζευτούν τέτοιου είδους υπογραφες. Αν όμως χρειαστεί, θα πρέπει και πάλι άνθρωποι από διαφορετικά κόμματα, οργανώσεις ή δίχως κάποια τέτοια ταυτότητα να συσπειρωθούν.

Εποχή οικονομικής κρίσης. Κυριαρχεί παντού το θέμα του μνημονίου. Πώς το αντιλαμβάνεσαι;
Η αρραβωνιαστικιά μου, είναι εδώ και μήνες άνεργη. Η πολιτική όμως είναι θέμα προτεραιοτήτων. Την άποψή μου για το μνημόνιο την έχω εκφράσει. Θεωρώ όμως πολύ πιο σημαντικό ζήτημα αυτό του μεταναστευτικού και της τριτοκοσμοποίησης της χώρας, λόγω των τεράστιων ροών μεταναστών. Οι οικονομικές κρίσεις πάνε και έρχονται. Σε 20-25 όμως χρόνια, αν η Ελλάδα κυριαρχείται από ασιάτες και αφρικανούς, τι να την κάνουμε την ακμάζουσα οικονομία. Το ξέρω ότι ακούγεται "κάπως", όμως για εμένα η προτεραιότητα είναι αυτή. Άλλωστε αν ήμουν "οικονομικός άνθρωπος" κατά πάσα πιθανότητα δεν θα ήμουν εδώ να κάνω αυτά που κάνω τώρα. Για εμένα είναι ξεκάθαρο: "την ελλάδα θέλωμεν και ας τρώγωμεν και πέτρες", όπως έλεγαν και οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ. Φυσικά, η οικονομία είναι ένα εργαλείο στα χέρια του Έθνους. Κάτι ουσιαστικό επ' αυτού όμως θα μπορεί να γίνει μόνο εάν το πηδάλιο του Έθνους έχουν στα χέρια τους εθνικές δυνάμεις. Και στο κάτω-κάτω, εγώ δεν μπορώ να υποσχεθώ σε κανέναν ότι εάν εκλεγώ θα λύσω τα οικονομικά του προβλήματα. Αυτό που μπορώ να υποσχεθώ είναι ότι θα προσπαθήσω να μεταφέρω τις φωνές των κατοίκων του υποβαθμισμένου κέντρου της Αθήνας και του πατριωτικού κινήματος στο περιφερειακό συμβούλιο.

Η ΝΔ με τον Κικίλια παίζει αντι-μνημόνιο. Ο ΛΑΟΣ με τον Άδωνι Γεωργιάδη έχει σηκώσει πάρα πολύ το ζήτημα του μεταναστευτικού. Τα ποσοστά όμως και των δύο δεν φαντάζουν ως... επιβράβευση. Γιατί;
Νομίζω ότι η ιδιοσυγκρασία του ψηφοφόρου της "κεντροδεξιάς" είναι αρκετά διαφορετική από αυτήν του αριστερού. Είναι πολύ πιο προσκολλημένος στο συναίσθημα και ως εκ τούτου, βιώνει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό τάσεις όπως αυτή της απογοήτευσης. Αυτό το επιτείνουν και οι ισχυρές κόντρες ανάμεσα στα δύο κόμματα, που πολλές φορές εμπεριέχουν χτυπήματα κάτω από την ζώνη. Βέβαια, μεγάλο ρόλο παίζει και το όλο σύστημα του αριστερού ελέγχου των ΜΜΕ. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι η αριστερά έχει μια εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση ειδικά από τα τηλεοπτικά κανάλια, από ότι η ευρύτερη δεξιά. Και ο κόσμος επηρεάζεται πάρα πολύ από τα κανάλια.
Πάντως, ακόμη και εάν εκλογικά δεν φαίνεται αυτό, πιστεύω ότι σιγά-σιγά συντελείται μια "πνευματική επανάσταση" στην χώρα μας και η αριστερά χάνει σιγά-σιγά τα πρωτεία στην "καθοδήγηση" του ελληνικού λαού, κυρίως λόγω της ταύτισης του λόγου της με το σύστημα.

Το PATRIA κυκλοφόρησε !

Νέο Patria: Αναζητώντας εθνική ταυτότητα

Την ώρα που το ζήτημα του ονόματος της Μακεδονίας δείχνει ότι φτάνει στο τελικό του ξεπούλημα, 106 χρόνια μετά την θυσία του Παύλου Μελά, το περιοδικό Patria κυκλοφορεί και προσφέρει στους αναγνώστες του την... εξαφανισμένη ταινία «Παύλος Μελάς».

Το editorial του τεύχους
Είναι το πρώτο editorial που γράφω μετά την αποφυλάκισή μου. Και το κάνω με ιδιαίτερη αισιοδοξία και προσμονή για την έκδοση του περιοδικού, καθώς είχα - λόγω συνθηκών - αρκετό καιρό να ασχοληθώ με όλα τα "μικρά" πράγματα που κάνουν αυτό το περιοδικό να κυκλοφορεί στα περίπτερα. Το Patria για εμένα είναι μια όαση δημιουργικότητας, που καλώς ή κακώς δεν μπορείς να έχεις στην εβδομαδιαία εφημερίδα, καθώς εκεί πιέζει αρκετά ο χρόνος, ενώ εδώ έχεις την ευκαιρία να ετοιμάσεις κάτι που πραγματικά θεωρείς ότι προσφέρει. Για να τελειώσουμε με τα της κράτησής μου όμως, πρέπει να διευκρινίσω ότι θεωρώ ότι η όλη υπόθεση εξελίχθηκε σε μια μικρή "νίκη" για το πατριωτικό κίνημα στην χώρα μας, καθώς για πρώτη φορά αποδείχθηκε κάποιας μορφής αλληλεγγύη, πέρα από κομματικές γραμμές. Είναι κάτι που θέλαμε να το πετύχουμε από αυτό εδώ το περιοδικό, όταν γράφαμε για "φόρουμ ιδεών". Και για να λειτουργήσει στο "πρακτικό επίπεδο", δηλαδή στο ζήτημα της υπεράσπισής μου σε πολιτικό επίπεδο, όντας φυλακισμένου, σημαίνει ότι είχε γίνει σημαντική προεργασία. Υπ' αυτή την έννοια θεωρώ πετυχημένη απόλυτα, την έκδοση του Patria. Οι μικρές αυτές όμως νίκες, έρχονται μέσα στα πλαίσια ενός πολιτικού πολέμου που χάνεται στην κοινωνία. Γιατί μικρές νίκες είναι και τα όσα συμβαίνουν στον Άγιο Παντελεήμονα, στην Πλατεία Αττικής και αλλού. Στο ευρύτερο θέατρο όμως του "πολέμου" (πολιτικού εννοείται) η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ - με την συμπαράσταση των media - προχωρά σε μία άνευ προηγουμένου άλωση των παραδοσιακών δομών την κοινωνίας μας, έχοντας βάλει στο στόχαστρο δεδομένα όπως η εθνική ταυτότητα και το δικαίωμα στην ξεχωριστή ύπαρξη. Εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα μας για την υπεράσπιση εννοιών όμως και αυτή την φορά στο Patria, στο επίκεντρο μπαίνει η εθνική ταυτότητα. Επιπρόσθετα προσπαθούμε να αναδείξουμε πολιτιστικές εκφάνσεις, όπως αυτή των οπλιτικών αγημάτων, που κατατάσσονται στο πεδίο της παραγωγής πολιτισμού, όχι σε μαζικό επίπεδο όπως τα made in USA πολιτιστικά δρώμενα, αλλά με μια ελληνική υφή. Φυσικά, πολλά ακόμη θέματα τα οποία κρίνουμε ότι πρέπει να γίνουν αντικείμενα συζήτησης και ζύμωσης. Συνεχίζουμε λοιπόν, στον ίδιο δρόμο και σας ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας.

Δημήτρης Παπαγεωργίου

διαβάστε σε αυτό το τεύχος:
- ΟΙ ΕΚΦΑΝΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ
του Δημήτρη Ζαφειρόπουλου
- Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
του Δημήτρη Παπαγεωργίου
- «Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΕΜΦΥΛΙΟ»
συνέντευξη με τον Τόμισλαβ Σούνιτς
ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΣΜΟΣ, ΕΑΥΤΟΦΟΒΙΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΥΤΟΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ
του Ιωάννη Κωτούλα
- ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ
του Γιάννη Κολοβού
- ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ: Η ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΣΜΟΥ
του Πολύδωρου Δάκογλου
- ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
του Δημήτρη Σαββίδη
- ΠΑΡΤΥ ΤΟΥ ΤΣΑΓΙΟΥ: Η ΝΕΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΔΕΞΙΑ
του Νίκου Δούκα
ΖΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
- αφιέρωμα στα οπλιτικά αγήματα Κορύβαντες και Σπαρτιάτικες Μόρες
- ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ: ΤΟΠΟΣ-ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΥΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
του Gholam Haddadad
- ΘΑ ΧΑΡΙΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΙΡΑΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ;
του Κωνσταντίνου Γρίβα
- ΟΤΑΝ Η ΜΟΝΑΡΧΙΑ ΕΓΙΝΕ ΚΟΣΜΙΚΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
του Νίκου Χιδίρογλου
ΝΕΟΚΛΗΣ ΚΑΖΑΖΗΣ ΕΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΙΔΕΑΣ
- του Ευάγγελου Χανιώτη
- ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΤΑΛΙΜΠΑΝ
του Μανούσου Καμπούρη
- Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΒΑΣΚΩΝ
του Γιάννη Ζωγράφου
- ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ Ο ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
του Πέτρου Μυλωνά

κυκλοφορεί από την Δευτέρα 18 Οκτωβρίου στα περίπτερα της Αθήνας,
του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης

αγοράστε το νέο τεύχος απο εδώ

Το φαινόμενο Χατζάρα και η παράνοια του εθνικού χώρου

γράφει ο Δημήτρης Ζαφειρόπουλος Πρώτη φορά με τον Σπύρο Χατζάρα, μίλησα τον περασμένο Ιανουάριο, όταν του τηλεφώνησα για να τον ευχαριστήσω για τα όσα είχε πει στην εκπομπή του, κατά της άδικης προφυλάκισης του Δημήτρη Παπαγεωργίου. Να σημειωθεί, ότι την πρωτοβουλία για την αναφορά στην υπόθεση Παπαγεωργίου, την είχε πάρει μόνος του ο εν λόγω δημοσιογράφος, χωρίς καμία πρότερη συνεννόηση. Από τότε γνωριστήκαμε και από καιρό σε καιρό συναντιόμαστε και ανταλάσσουμε απόψεις. Ο Σπύρος Χατζάρας είναι ένας άνθρωπος πληθωρικός στην έκφραση, ευφυής και τον διακρίνει αυτός ο φανατισμός στις απόψεις και στις ιδέες του, ο τόσο χαρακτηριστικός σε ανθρώπους που έχουν θητεύσει στην ευρύτερη ελληνική αριστερά. Πριν από μερικούς μήνες, σε μία συνάντησή μας, μου μετέφερε την σκέψη του, για την δημιουργία ενός συνδυασμού στον Δήμο της Αθήνας, για τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου, που θα βρισκόταν πέρα από ιδεολογικές και πολιτικές τοποθετήσεις, ενός συνδυασμού στον οποίο θα εκπροσωπούνταν όλες οι κοινωνικές ομάδες και κυρίως θα αποτελούσε έκφραση του κινήματος των γειτονιών που βλέπουν τις περιοχές τους να γκετοποιούνται. Το άκουσμα της ιδέας μου άρεσε, μου άρεσε πολύ, καθώς μου θύμισε την λογική κινημάτων του παρελθόντος, τα οποία διαπερνούσαν με την παρουσία τους την πάλη των τάξεων και είχαν έναν αγωνιστικό χαρακτήρα από την φύση τους.
Τί ήθελε όμως ο Σπύρος Χατζάρας να δημοσιοποιήσει αυτή την πρόθεσή του; Το μεγαλύτερο μέρος του λεγόμενου εθνικού χώρου, έπεσε επάνω του για να τον "φάει": "είναι δυνατόν να μιλά για πατρίδα και λαθρομετανάστευση ένας πρώην πασόκος;", "θα μας κάνει κήρυγμα και θα μπει στα χωράφια μας, ένας πρώην αριστερός;" είπαν και με τα λόγια τους μου θύμησαν το κείμενο ενός αριστερού συγγραφέα, που είχε γράψει ότι "ο ελληνικός εθνικισμός είναι ένα αποπαίδι της αστικής τάξης και ποτέ δεν μπορεί να ξεφύγει από τα κολλήματα της ταξικής του μήτρας". Κάποιοι άλλοι κατηγόρησαν τον Σπύρο Χατζάρα ότι εκθέτει τον χώρο με τις συχνές αναφορές του στους εβραίους και στον διεθνή Σιωνισμό. Αυτές οι κουβέντες μου θύμισαν το πόσο μόνοι βρέθηκαν ο "Ελεύθερος Κόσμος" και ο Κώστας Πλεύρης, στα πολλά δικαστήριά τους, με το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο και τους διάφορους άλλους επαγγελματίες αντιρατσιστές. Δεν γνωρίζω αυτή την στιγμή αν ο συνδυασμός "Ελεύθερη Αθήνα" θα δώσει το παρόν στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου. Προσωπικά το εύχομαι ολόψυχα. Γιατί θα είναι ένας συνδυασμός, ο οποίος θα είναι αυθεντικός και θα ξεφεύγει από τις λογικές αυτοπεριορισμού που θέλουν συγκεκριμένοι άνθρωποι να επιβάλλουν στο πατριωτικό κίνημα. Θα είναι ένας συνδυασμός διαπαραταξιακός που θα πραγματώνει αυτό που τόσα χρόνια λέμε, ότι η πατρίδα ενώνει. Θα είναι τέλος ένας συνδυασμός ο οποίος θα απευθύνεται στις πραγματικές ανάγκες της πόλης των Αθηνών και των κατοίκων της και θα εκπροσωπείται μονάχα από αυτούς.
ΥΓ: Για την αλήθεια των παραπάνω, την στιγμή που γράφονταν αυτές οι κουβέντες, πληροφορηθήκαμε την συμμετοχή στο συνδυασμό "Ελεύθερη Αθήνα" του γνωστού εθνικιστή εκδότη Γιάννη Σχοινά, ο οποίος θα είναι υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος και απλός στρατιώτης όπως πάντα στην μέχρι τώρα πορεία του έχει αποδείξει.
www.elkosmos.gr

Στο ......... και να μη μας γράφεις, εμείς σε έχουμε γραμμένη!

Πήρε δρόμο και η Δραγώνα

Μετά τις κυρίες Ρεπούση και Αλ Σαλέχ, μία ακόμη "αποδομήτρια" ήλθε να προστεθεί στον κατάλογο αυτών που αναγκάζονται να αποχωρήσουν από διάφορα πόστα, υπό την πίεση της ελληνικής κοινωνίας. Το βράδυ της Κυριακής, επιβεβαιώθηκε η παραίτηση της Δραγώνα, υπεύθυνης για πολλά και διάφορα πράγματα και γνωστής κυρίως για τις απόψεις της περί ιστορίας αλλά και του "περίεργου τρόπου" με τον οποίο διορίστηκε, καθώς δεν διαθέτει πτυχίο πανεπιστημίου αναγνωρισμένου από την Ελλάδα, σύμφωνα με καταγγελίες.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, για την παραίτηση της Δραγώνα, υπάρχουν κάποιες αιτίες. Η πρώτη είναι η γνωστή κόντρα της με τον Πανάρετο. Η δεύτερη είναι ακριβώς οι καταγγελίες για το πτυχίο της, που προκάλεσαν μάλιστα εισαγγελική έρευνα. Ενώ τρίτη και σημαντικότερη φαίνεται να είναι η απόρριψη της εισηγήσεώς της, περί αλλαγών στο Λύκειο, με κυριότερη την κατάργηση του μαθήματος της ιστορίας ως υποχρεωτικού. Σύμφωνα με πληροφορίες, η άννα Διαμαντοπούλου, για να εξασφαλίσει την συμμετοχή του ΛΑΟΣ στον διάλογο για την Παιδεία και τις αλλαγές στα ΑΕΙ, "πούλησε" την κ. Δραγώνα και τις εισηγήσεις σας, καθώς όπως μαθαίνουμε πρωταρχικός όρος που τέθηκε από τον Γ. Καρατζαφέρη ήταν η απόσυρση των συγκεκριμένων προτάσεων για το Λύκειο.
Όπως όμως σχολίασε και ένας καλός φίλος, αυτό που συμβαίνει με τις αλλεπάλληλες "παραιτήσεις", προσωπικοτήτων του "αποδομητικού" κινήματος, είναι σημαδιακό, διαμορφώνεται μία δυναμική πολιτισμικής εθνοκεντρικής αναφοράς, η οποία απουσίαζε από την Ελλάδα, ένα υπόγειο ρεύμα στην ελληνική κοινωνία υπέρ της διατήρησης της εθνικής ταυτότητας και κατά της εαυτοφοβίας. Αυτό το ρεύμα πρέπει να αποκτήσει την θεσμική κυβερνητική του έκφραση στο μέλλον, ώστε να αντιστρέψει τις υπερβολές του αποδομισμού. Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτή είναι η νόρμα πλέον σε όλη την Ευρώπη και ευρύτερα σε όλον τον δυτικό κόσμο.
Σε όλη την Ευρώπη καταγράφεται αυτή η τάση, η ελληνική Κεντροδεξιά είναι σε προνομιακή θέση, η έμφαση στο μεταναστευτικό, σε θέματα εθνικής ταυτότητας, κοινωνικής συνοχής είναι δυνατόν να οδηγήσει σε μακροχρόνια πολιτική κυριαρχία.
Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι την θέση της Δραγώνα, δεν θα κληθεί να αναπληρώσει κάποιος με παρόμοιες ιδέες. Το πατριωτικό κίνημα στην χώρα μας, πρέπει να μένει σε εγρήγορση, προκειμένου να καταφέρνει να υπερασπίζεται τον εθνικό χαρακτήρα της πατρίδας μας, ενάντια σε όλους αυτούς που επιθυμούν να το απογυμνώσουν από κάθε τέτοιου είδους αναφορά.
www.elkosmos.gr

Οι ανθέλληνες!!

Βιομηχανία παραγωγής ανθελλήνων

Mέσα στον ορυμαγδό της οικονομικής κρίσης είναι πολύ εύκολο για τους εκάστοτε εξουσιαστές να περνούν σχεδόν αδιάφορα όλα τα άλλα ζητήματα τα οποία έχουν αποφασίσει να υλοποιήσουν. Οι εθνομηδενιστές εξουσιαστές επιλέγουν αυτή την τραγική περίοδο για τον ελληνικό λαό, έτσι ώστε να του επιβάλλουν καταστάσεις από τις οποίες θα κάνει χρόνια να απεγκλωβιστεί. Επιπλέον,είναι αυτές οι οποίες μεταλλάσσουν τη συνειδησιακή κατασκευή του Έλληνα προς την κατεύθυνση ενός καταναλωτή μαζάνθρωπου. Πρωτο και ουσιαστικότερο βήμα για την πράξη αυτή, είναι η εκρίζωση της εθνικής συνείδησης και γενικότερα του αισθήματος υπεροχής και διαφορετικότητας το οποίο χαρακτηρίζει ακόμη και σήμερα την ελληνική φυλή.

Αρλουμπολογίες!

Δεν δικαιούται δια να ομιλεί.

Ο κ. Γιάννης Καψής, παλαίμαχος δημοσιογράφος, υπήρξε μέλος αλλά και υψηλότατο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη επανειλημμένα  βουλευτής από το 1993 έως το 2004.Υπήρξε υφυπουργός και υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, και επίσης υπήρξε ένας από τους δύο δημοσιογράφους που βρέθηκαν πρώτοι δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου, ο άλλος ήταν ο Δημήτρης Μαρούδας. Εκ της ιδιότητας του αυτής, γνωρίζει πάρα πολύ καλά, τι ακριβώς συμβαίνει στο εσωτερικό του κόμματος. Γνωρίζει επομένως πάρα πολύ καλά  τις ικανότητες, και το πολιτικό μέγεθος  των στελεχών του ΠΑΣΟΚ.

Άρα γνώριζε πολύ καλά τι έλεγε, όταν δήλωνε ότι ο Αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως του Γιώργου Παπανδρέου κ. Πάγκαλος,  λέγει αρλουμπολογίες. Το απύθμενο  θράσος, που συνήθως χαρακτηρίζει τον αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, ήταν αυτό  για το οποίο δεν δίστασε να δηλώσει, ότι η τραγική κατάσταση της οικονομίας της χώρας μας οφείλεται στο γεγονός ότι: <<μαζί φάγαμε τα λεφτά >>, εννοώντας τον λαό. Στην ερώτηση του λαού πως φάγαμε τα λεφτά; Ο κ. Πάγκαλος απάντησε: <<σας διορίσαμε όλα αυτά τα χρόνια στο δημόσιο. Τα φάγαμε όλοι μαζί σε μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος>>. Και υπάρχουν ακόμη σήμερα, ψηφοφόροι, οι οποίοι ακούνε αυτές τις δηλώσεις ( αρλούμπες κατά τον κ. Γ. Καψή) και τον εκλέγουν ακόμη στο Ελληνικό κοινοβούλιο. 

Ο κ. Πάγκαλος δεν δικαιούται δια να ομιλεί (όπως θα έλεγε και ο συχωρεμένος Μένιος Κουτσόγιωργας), διότι στην πολιτική έχει παρελθόν (Οτσαλάν, Ίμια), παρόν, (είναι αυτός που θέλει να απολύσει κόσμο και κοσμάκη από το Δημόσιο. Με νομοθετικά διατάγματα θα καταργηθούν διευθύνσεις στο δημόσιο, οι οποίες   δεν θα χρειάζονται πλέον προσωπικό, και αυτοί που περισσεύουν θα  απολυθούν και με τον νόμο. Πιστεύουμε ότι οι απολύσεις αυτές δεν θα έχουν κομματικό χαρακτήρα). Δεν γνωρίζουμε όμως εάν θα έχει και μέλλον στην πολιτική, μετά την καπελαδούρα Ραγκούση που του φόρεσε ο Πρωθυπουργός του κ. Παπανδρέου. Και όσο και εάν θέλουν να ωραιοποιήσουν ή να εξομαλύνουν μία κατάσταση το καπέλο Ραγκούση,  του το φόρεσαν. Τον έβαλαν στην κυβέρνηση για να μην «γαβγίζει» κατά του Γ. Παπανδρέου ( “Ο Γ. Παπανδρέου… δεν έχει τα προσόντα να γίνει πρωθυπουργός” παλαιότερη δήλωση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου), κι αυτός βάλθηκε να «γαβγίσει» κατά του ελληνικού λαού.

Θα πρέπει όμως ο κ. αντιπρόεδρος να απαντήσει και στα ερωτήματα: Τα λεφτά του χρηματιστηρίου τα έφαγε ο λαός; Τα λεφτά του Κτηματολογίου (ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που πέρασε στα ψιλά) τα έφαγε ο λαός; Τις μίζες της SIEMENS τις έφαγε ο λαός; Τις χορηγίες των εθνικών διαπλεκόμενων  προμηθευτών τις έφαγε ο λαός; Τα λεφτά από τα εξοπλιστικά προγράμματα, και τις αντίστοιχες μίζες τα έφαγε ο λαός; Τα λεφτά από τα Ολυμπιακά έργα, και τις υπερτιμολογήσεις τα έφαγε ο λαός; Τα λεφτά από το σκάνδαλο με τα δομημένα ομόλογα τα έφαγε ο λαός; Τα λεφτά από την πώληση Γερμανός-CO SMOTE, όπως αυτή πραγματοποιήθηκε, τα έφαγε ο λαός; Ας απαντήσει ο κ. Αντιπρόεδρος. Εάν πράγματι, τα λεφτά τα είχε φάει ο λαός, τότε θα είχε δύο φορές το βάρος του κ. Πάγκαλου.

Θέλουμε όμως να του υπενθυμίσουμε, τους διορισμούς, μέσων των κλαδικών του κόμματος του. Εκατοντάδες χιλιάδες πρασινοφρουροί διορίσθηκαν, μόλις το σοσιαλιστικό  ΠΑΣΟΚ κατέλαβε την εξουσία. Στρατιές κομματικών υπαλλήλων διορίστηκαν στο Δημόσιο. Και ο κομματικός αυτός στρατός, να διατήρησε για είκοσι ολόκληρα χρόνια το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία,  και το φαγοπότι να πήγαινε σύννεφο. Τα  ρουσφέτια, και όχι μόνο,  όλων εκείνων των διορισμών,  δημιούργησαν τα δις ελλείμματα. Ελλείμματα τα οποία πληρώνει σήμερα ο Ελληνικός λαός, με μειώσεις στα εισοδήματα του, σε έμμεσους και άμεσους φόρους.

Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ είχε επί Ωνάση είχε 2.500 υπαλλήλους, και η εταιρεία λειτουργούσε άψογα. Οι φαύλες κυβερνήσεις  του ΠΑΣΟΚ διόρισαν 20.000 παράσιτα. Όλοι προερχόμενοι εκ των πράσινων κλαδικών, οι γνωστοί σε όλους μας πρασινοφρουροί, οι περισσότεροι των οποίων είχαν καταγωγή από συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή της χώρας. Αντί λοιπόν η ΟΛΥΜΠΙΑΚΉ να ανανεώνει τον στόλο της, και να επεκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο, είχε επί δεκαετίες μεγάλο παθητικό. Αποτέλεσμα  ήταν, να μη μπορεί η εταιρεία να συντηρήσει όλο αυτό το κηφηναριό, που είχε διορίσει το κόμμα του κ. Πάγκαλου, και ο Ελληνικός λαός με τον ιδρώτα του να πληρώνει τα τεράστια ελλείμματα της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ.

Αντίθετα άλλες Ευρωπαϊκές εταιρείες (Lufthansa), στις οποίες προσλαμβάνεται προσωπικό, αξιοκρατικά και μάλιστα, το πλέον απαραίτητο για να λειτουργήσει η εταιρία, πραγματοποιεί συνεχώς νέες επενδύσεις, επεκτάσεις, και έχει πάντα ενεργητικό. Θα  μπορούσαμε να αναφερθούμε και στην περίπτωση του ΟΣΕ, αλλά δεν θα  να επεκταθούμε λόγω χώρου.

Με εκατοντάδες χιλιάδες διορισμένων παράσιτων στο Δημόσιο από τους πολιτικούς, με δεκάδες επιχειρήσεις να κλείνουν καθημερινά, με την αποβιομηχανοποίηση της χώρας, λόγω των οικονομικών επιλογών της κυβέρνησης, ουσιαστικά παραμένουν άνεργοι νέοι με προσόντα, οι οποίοι μαραζώνουν καθημερινά, και   αναγκάζονται να ξενιτευτούν. Οι νέοι αυτοί διαπρέπουν στις χώρες στις οποίες τους φιλοξενούν, και εργάζονται, και οι οποίοι πολλές φορές, δεν επιστρέφουν στην πατρίδα ούτε ως τουρίστες. Με αυτή την τακτική η Ελλάς χάνει τα περισσότερο υγιή και δυναμικά κύτταρα της, και το κενό που δημιουργείται αναπληρώνεται από αλβανούς, Πακιστανούς, ιρακινούς, νιγηριανούς, σομαλούς, και όλους αυτούς τους ελληνοποιημένους από το ΠΑΣΟΚ λαθρο εποίκους.

Στην Ελλάδα όσο θα ζουν και θα βασιλεύουν τα λαμόγια , οι λαδιάριδες,και οι μιζαδόροι της πολιτικής, αλλά και οι Πατριάρχες της διαπλοκής,(όπως έλεγε και ο Καραμανλής ο νεότερος),και γενικά τα όργανα των σκοτεινών δυνάμεων θα έχουμε τα ίδια φαινόμενα. Θα συνεχίζουμε να χρεωνόμαστε λεφτά, από τα διεθνή τοκογλυφικά γεράκια της παγκόσμιας διακυβέρνησης, και των τραπεζών τους. Έτσι θα μπορούμε να πληρώνουμε  τεμπέληδες, φαύλους και πάμπλουτους πολιτικούς, και το παρατρεχάμενο κηφηναριό τους.

Στην καταστροφή μας οδήγησαν ο κοινοβουλευτισμός και οι πολιτικοί. Αυτοί με την κακοδιοίκηση, τους διορισμούς ημετέρων, γιγάντωσαν το δημόσιο, το έκαναν μη παραγωγικό. Δημιούργησαν ένα Δημόσιο άχρηστο, ανίκανο,  το οποίο να μη μπορεί να  εξυπηρετεί τις πραγματικές ανάγκες του λαού, και της κοινωνίας. Έφτασε επιτέλους η ώρα να ανοίξει το μοναδικό πράγματι κλειστό επάγγελμα, αυτό των πολιτικών. Μέχρι να γίνει αυτό, και να γκρεμισθούν όλα τα πολιτικά τζάκια, που καταδυναστεύουν τον λαό,  

δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε κ. Αντιπρόεδρε!

Νίκος Παπαγεωργίου.   
  agapinos